Shirley

Imię i nazwisko: Shirley Ann Manson (wyczytałem gdzieś kiedyś, że nazwisko to nie jest niczym szczególnym w Szkocji, więc wszelkie skojarzenia - Marilyn Manson czy Charles Manson - są jak najbardziej NIE na miejscu)
Data i miejsce ur.: 26 sierpnia 1966, Edynburg (Szkocja)
Stan cywilny: rozwiedziona, były mąż: Eddie Farrell, jest artystą - wedle różnych źródeł rzeźbiarzem, malarzem lub rysownikiem (ślub w październiku 1996)
Przed Garbage: Autumn 1904, Wild Indians, Goodbye Mr. Mackenzie, Angelfish
W Garbage: wokal, teksty i (czasami) gitara
Ponadto: Shirley niezbyt przyjemnie wspomina swoje dorastanie: "byłam przekonana, że jestem najohydniejszym stworzeniem na świecie, że wszyscy mnie nienawidzą, i że jedyny sposób żeby sobie z nimi dać radę, to zachowywać się w sposób jak najbardziej nieprzyjazny". Jej przygoda z muzyką zaczęła się na początku lat '80. Najpierw w zespołach Autumn 1904 i Wild Indians (ci ostatni wydali nawet singla, na którym Shirley zaśpiewała), a potem w Goodbye Mr. Mackenzie. W tym z kolei grała na klawiszach, gitarze i śpiewała w chórkach. W jednej tylko piosence ("Normal boy" z płyty "Five" z roku 1993) dane jej było zająć się main vocalem... Z GMMK związana była ładnych kilka lat, bo aż do roku 1994, w którym zespół przekształcił się w Angelfish (więcej o nich tutaj). Wtedy też nastąpiła istotna zmiana: w GMMK generalnie śpiewał facet, niejaki Martin Metcalfe - w Angelfish złapał on za gitarę, a jego miejsce przed mikrofonem zajęła Shirley i... to był strzał w dziesiątkę! Zespół nakręcił dwa klipy. Jeden z nich, do piosenki "Suffocate me", telewizja MTV wyemitowała w programie "120 Minutes". Tak się akurat złożyło, że program ten oglądał niejaki Steve Marker i... to był koniec Angelfish. Shirley po dziś dzień śpiewa w Garbage i robi to... huh, to trzeba usłyszeć! ;). Wokalistka Garbage z pewnością nie jest grzeczną dziewczynką. Lubi szokować i nie kryje się po kątach z tym, co myśli. Na oficjalnej stronie Garbage znaleźć można pamiętnik prowadzony przez Shirley - jest co czytać (o wszystkim - muzyce, polityce, filmach, planach...). Jakiś czas temu świat obiegła dosyć drastyczna wiadomość - Shirley wyznała, że jeszcze całkiem niedawno jej sposobem na radzenie sobie ze stresem było samookaleczanie się. Twierdzi jednak, że udało jej się z tym skończyć, a mówi o tym publicznie z nadzieją, że być może w ten sposób pomoże nastolaktom mającym teraz podobny problem... Koniec jednak nieprzyjemności! W grudniu 2000 roku Shirley zapowiedziała, że poważnie bierze się za granie na gitarze. Co prawda na koncertach widać ją było już czasem z tym instrumentem (np. podczas "Supernatural" i "You look so fine"), jednak jej gra była... powiedzmy, że taka sobie ;). Uznała więc (także dlatego, że, jak twierdzi, zbyt mało kobiet szarpie druty), że czas najwyższy zacząć robić to tak, jak się powinno. W Studio Diary pisała o swoim zakupie w tej materii - Epiphone Casino (gitara zrobiona na wzór tej, na której grał kiedyś John Lennon). Co tam jeszcze... Shirley nie lubi George'a W. Busha juniora, czyli obecnego prezydenta Stanów Zjednoczonych. We wspomnianym pamiętniku pojawił się kiedyś nawet dowcip o tym człowieku ;). Poza tym nie za bardzo przypadła jej do gustu płytka "Kid A" Radiohead, za to jakiś tam album Elastici jak najbardziej. Shirley nie lubi Christiny Aguilery, o której zresztą napisała kiedyś brzydko w pamiętniczku. Cenzura jednak zadziałała i wpis ten został szybko usunięty. Jennifer Lopez i Britney Spears pani Manson też nie lubi... i też pisała i mówiła o tym nie raz ;). Generalnie Shirley lubi komentować to i owo, czasem aż za bardzo, ale fan, jak to fan - im więcej idola tym lepiej.

~do góry~

Butch

Imię i nazwisko: Butch Vig (w rzeczywistości Brian Vigorson. Butch: "I was given that name when I was two years old because every month my dad gave me a butch haircut. I eventually got my revenge on him by growing my hair really long and having a beard and moustache - a hippy-esque mode. Even my parents call me Butch and it always sounds odd when people do call me Brian", "In The Dock" by Steve Athwal, Raw nr 183)
Data i miejsce ur.: 2 sierpnia 1955 (lub '57), Viroqua w stanie Wisconsin (USA)
Stan cywilny: żonaty
Przed Garbage: Johnny Gearhead and The Wasted Kilowatts, The Schichts, Eclipse, First Person, Raisins, The Vomit Raisins, Fire Town, Spooner, Rectal Drip, Know-It-All Boyfriends
W Garbage: perkusja i... chyba tylko za gitarę nie łapie (chociaż i to nie jest pewne do końca, bo podobno podczas jednego z koncertów w '99 roku zamienił się miejscami ze Stevem)
Ponadto: matka Butcha była nauczycielką muzyki, a ojciec lekarzem. Butch od małego uczył się gry na fortepianie i perkusji. Na początku lat '80 rozpoczął studia medyczne, które szybko ustąpiły miejsca studiom filmowym w Wisconsin - tam poznał Steve'a Markera. W czasie studiów był członkiem trzyosobowego bandu o nazwie Johnny Gearhead and The Wasted Kilowatts. Resztę składu tworzyli niejaki Stu Baker i ktoś jeszcze - facet, którego nazwiska nie znam. Goście mieli fantazję (podstawowa cecha prawdziwego studenta) i wymyślili, że zespołowi przewodzi robot o imieniu Johnny, a samym sobie nadali pseudonimy - Stu istniał tam jako Tommy Gearhead, Butch jako Frank Gearhead, a ten trzeci jako Boris, też Gearhead ;). The Daily Cardinal napisał kiedyś o jednym z ich koncertów tak: "The Gearheads performed "Versus Technology" which was accompanied by a film of three ordinary looking guys fuddling around and diddling around. Suddenly the three are transformed until their alteregos "The Gearheads.". The event was truly one of the best efforts put forth by the Electronic Music Center". Później Butch grał jeszcze na bębnach w Spooner i Fire Town. Obecnie w Stanach Butch jest znanym (i uznanym) producentem płyt. Największy rozgłos przyniosła mu produkcja "Nevermind" Nirvany (zastanawiam się czasem, jak duży wpływ na ostateczny obraz płyty ma producent.. idąc dalej - czym byłaby Nirvana, gdyby to nie był właśnie Butch?). Poza tym wyprodukował m.in.: "Gish", "Lull" i "Siamese Dream" Smashing Pumpkins; "Dirty", "Experimental Jet Set", "Trash And No Star" Sonic Youth i "Bricks Are Heavy" L7. Należałoby dodać jeszcze całą masę mniejszych bandów, które nagrywają w Smart Studios... To Butch jest uznawany za lidera Garbage i pewnie też on ma największy wpływ na brzmienie zespołu. Ciekawostka: Butch był przewodniczącym fan clubu Roxy Music w Madison...
Butch znalazł się w creditsach następujących płyt:
A.F.I. - "Sing the Sorrow" (2003), wokal (gdzieś w tle go słychać), producent
And. - "Day" (1997), produkcja
Ash - "Cosmic Debris" (2002), miksowanie
Ash - "Intergalactic Sonic 7"s" (2003), miksowanie
Ash - "Nu-Clear Sounds" [US] (1998), miksowanie
Beck - "Jack-Ass" (1996), remixy
Howie B - "Fabriclive.05" (2002)
Catherine - "Sleepy" (1994), asystent
Chainsaw Kittens - "Flipped out in Singapore" (1992), producent, inżynier
Chainsaw Kittens - "High in High School" [EP], producent, inżynier
Crash Vegas - "Stone" (1993), producent, miksowanie
Depeche Mode - "In Your Room" [#2] (1994), producent, inżynier, miksowanie
Depeche Mode - "Singles 86>98" (1998), producent, remiksowanie
Die Kreuzen - "Internal" (1982), producent
Die Kreuzen - "Cement" (1991), producent
Drain - "Pick Up Heaven" (1992), inżynier
Fire Town - "In the Heart of The Heart Country" (1987), perkusja
Fire Town - "Good Life" (1989)
The Fluid - "Glue" (1990), perkusja, producent, inżynier, miksowanie
The Fluid - "Spot the Loon" (1992), producent, inżynier, miksowanie
Gumball - "Wisconsin Hayride" (1992), producent, inżynier, miksowanie
Gumball - "Super Tasty" (1993), producent, inżynier, miksowanie
Helmet - "Betty" (1994), producent
House of Pain - "House of Pain" (1992), inżynier
House of Pain - "Shamrocks & Shenanigans" (1994), remixy
Java - "Life's a Beach", inżynier
Freedy Johnston - "This Perfect World" (1994), perkusja, producent
Freedy Johnston - "Right Between the Promises" (2001), perkusja
Killdozer - "Intellectuals Are the Shoeshine Boys of the Ruling Elite" (1984), producent, inżynier
Killdozer - "Little Baby Buntin'" (1987), producent
Killdozer - "12 Point Buck" (1987), głosy (cokolwiek to znaczy), producent, inżynier
Killdozer - "For Ladies Only" (1989), producent
Killdozer - "Uncompromising War on Art Under the Dictatorship of the Proletariat" (1994), fortepian/pianino czy inne klawisze, producent, inżynier
Korn - "Freak on a Leash" (1999), producent, remixy
L7 - "Bricks Are Heavy" (1992), producent, inżynier, miksowanie
L7 - "Everglade/Freak Magnet/Scrap" (1992), producent
L7 - "Best of L7: The Slash Years" (2000), producent, inżynier, miksowanie
Laughing Hyenas - "Merry-Go-Round" (1987), producent, inżynier
Laughing Hyenas - "Life of Crime" (1990), producent
Limp Bizkit - "New Old Songs" (2001), remixy
Timo Maas - "Music for the Maases, Vol. 2" (2003), producent, członek teamu
Roscoe Mitchell & The Sound Ensemble - "Live at the Knitting Factory" (1987), inżynier, obróbka cyfrowa, edycja
Nine Inch Nails - "Fixed" (1998), montaż
Nirvana - "Smells Like Teen Spirit" (1991), producent, inżynier
Nirvana - "Nevermind" (1991), producent, inżynier
Nirvana - "Incesticide" (1992), producent
Nirvana - "Lithium" (1992), producent, inżynier
Nirvana - "Come as You Are" (1992), producent, inżynier
Nirvana - "Nevermind, It's an Interview" (1992), producent, inżynier
Nirvana - "In Bloom" (1992), producent, inżynier
Nirvana - "Singles" (1996), producent, inżynier
Nirvana - "Murder By Guitar" (1997), producent
Nirvana - "Box" (1998), producent
Nirvana - "Nirvana" (2002), producent, inżynier
The Other Kids - "Neverland" (1997), producent
Overwhelming Colorfast - "Overwhelming Colorfast" (1992), perkusja, producent, inżynier
Rousers - "In Without Knocking" (1986), inżynier
Smashing Pumpkins - "Gish" (1991), producent, inżynier
Smashing Pumpkins - "I Am One" (1992), producent
Smashing Pumpkins - "Peel Sessions" (1992), producent
Smashing Pumpkins - "Siamese Dream" (1993), producent, inżynier
Smashing Pumpkins - "Cherub Rock" (1993), producent
Smashing Pumpkins - "Today" (1993), producent
Smashing Pumpkins - "Pumpkin Seeds" (1993), producent
Smashing Pumpkins - "Disarm" (1994), producent, miksowanie
Smashing Pumpkins - "Pisces Iscariot" (1994), producent
Smashing Pumpkins - "3 Feet High" (1994), producent
Smashing Pumpkins - "Greatest Hits" (2001), producent
Sonic Youth - "Dirty" (1992), producent, inżynier, miksowanie
Sonic Youth - "Experimental Jet Set, Trash & No Star" (1994), inżynier, miksowanie
Soul Asylum - "Let Your Dim Light Shine" (1995), producent
Soul Asylum - "Black Gold: The Best of Soul Asylum" (2000), producent
Spooner - "Fugitive Dance" (1978), perkusja, klawisze, producent, inżynier
Spooner - "Wildest Dreams" (1978), perkusja, klawisze, wokal (tło), producent
Spooner - "Every Corner Dance" (1982), perkusja, wokal
Tad - "8-Way Santa" (1991), producent, inżynier
This Was the Service - "This Was the Service" (1993), producent
U2 - "Staring at the Sun" (1997), producent
U2 - "Best of 1990-2000" (2002), producent, remiksy
Unrest - "Fuck Pussy Galore (& All Her Friends)" (1994), producent
The Young Fresh Fellows - "Electric Bird Digest" (1991), producent, inżynier
The Young Fresh Fellows - "It's Low Beat Time" (1992), producent

~do góry~

Duke

Imię i nazwisko: Duke Erikson (w rzeczywistości Doug Erikson, a na oficjalnej stronie Smart Studios jest Erickson)
Data i miejsce ur.: 15 stycznia 1951 w Lyons w stanie Nebraska (USA)
Stan cywilny: żonaty, córka Stephanie
Przed Garbage: The British, Fire Town, Spooner, Rectal Drip, Know-It-All Boyfriends
W Garbage: gitary (w tym bas) i klawisze
Ponadto: Duke dorastał w niewielkim miasteczku gdzieś w Nebrasce, gdzie uczył się gry na pianinie, następnie studiował sztukę, a jeszcze później przeprowadził się do Madison (do którego przybył właśnie za wspomnianą sztuką). Za dnia pracował jako kierowca ciężarówki i stolarz, w nocy grywał w lokalnych klubach. Kiedyś był wokalistą (tak!) i gitarzystą Spooner i Fire Town. Współpracował też z U2 i Nine Inch Nails. W Garbage, podczas koncertów, to jemu przypada tzw. lead guitar. On zwykle gra to, co słychać najbardziej, a więc wszelkie melodie, podczas gdy Steve swoją gitarą... przede wszystkim hałasuje ;). Chociaż... Duke: "Steve can play the lead line from Siberian Khatru by Yes and I can't" ("The Bin Crowd" by Danny Eccleston z Guitar Magazine, maj 1996).
Duke znalazł się w creditsach następujących płyt:
Howie B - "Fabriclive.05" (2002)
Timo Maas - "Music for the Maases, Vol. 2" (2003), producent
U2 - "Best of 1990-2000" (2002), producent, remiksy
+ płyty Spooner i Fire Town

~do góry~

Steve

Imię i nazwisko: Steve Marker
Data i miejsce ur.: 16 marca 1957 lub '59 (w G jest, nie licząc Shirl, najmłodszy)
Stan cywilny: żona Cindy i córka Ruby (ur. 26 maja 2000)
Przed Garbage: The Raisins, The Vomit Raisins, First Person, The Flying Saucers, Vomit Raisins, The Raisins, Rectal Drip
W Garbage: gra na gitarze elektrycznej, basowej i klawiszach
Ponadto: Steve mieszka w Madison. Od dzieciństwa miał kontakt z perkusją (sprzęt wujka, od 6 roku życia) i gitarą (od 12). Wykształcenie zdobywał najpierw w Mamaroneck (nie wiem dlaczego, ale ta nazwa zawsze mi się podobała ;)), a później w Wisconsin (studia). W 1984 roku z Butchem założył Smart Studios, gdzie - co nie powinno nikogo dziwić - Garbage nagrywają swoje płyty. Prywatnie Steve jest fanem Green Bay Packers, a Shirley mówi o nim "psycho" ;). Podobno potrafi gołymi rękoma rozerwać na pół książkę telefoniczną... Steve pracował z U2 i Nine Inch Nails. Odpowiadał za brzmienie Fire Town, a jego nazwisko znajdziemy także na płytach L7, House of Pain, Killdozer'a i Leo Sidrana. W FAQu krążącym kiedyś po usenecie wyczytać można, że ulubione piwo Steve'a to Pabst Blue Ribbon. Dosyć to ciekawe, bo zgodnie z tą stroną: "yes, PBR does fall into the "piss" category" oraz "PBR must be Cold - icy cold, in fact. As it warms, PBR molecules tend to bond with ambient urine molecules in the atmosphere"... :P Steve na scenie jest nieobliczalny. Podczas gdy Duke dostojnie wrecz wygrywa melodie, Steve skacze ze swoją gitarą na wszystkie strony, szarpie druty (pozornie zapewne) jak popadnie, a w miedzyczasie udaje mu się wciskać odpowiednie klawisze keyboarda stojącego na koncercie zawsze gdzieś obok niego. Raz jeden widziałem w zapisie koncertu z 1996 roku, jak Steve zeskoczył ze sceny, podbiegł z gitarą do ludzi stłoczonych przy barierkach i pozwolił im szarpać struny! :).
Steve znalazł się w creditsach następujących płyt:
Howie B - "Fabriclive.05" (2002)
Crash Vegas - "Stone" (1993), gitara, klawisze, producent
Flowerhead - "Ka-Bloom" (1992), inżynier
Gumball - "Wisconsin Hayride" (1992), producent, inżynier, miksowanie
House of Pain - "House of Pain" (1992), gitara, inżynier
Java - "Life's a Beach", inżynier
Juster - "I Remember That Night" (1994), producent
Juster - "What I See What I Think" (1995), producent, miksowanie
Killdozer - "Intellectuals Are the Shoeshine Boys of the Ruling Elite" (1984), producent, inżynier
Killdozer - "Little Baby Buntin'" (1987), inżynier
Killdozer - "12 Point Buck" (1987), inżynier
Killdozer - "12 Point Buck/Little Baby Buntin'" (1994), inżynier
L7 - "Bricks Are Heavy" (1992), inżynier
Timo Maas - "Music for the Maases, Vol. 2" (2003), producent
Old Skull - "Get Outta School" (1989), inżynier
Old Skull - "C.I.A. Drug Fest" (1992), inżynier
Rousers - "In Without Knocking" (1986), inżynier
Leo Sidran - "Depleting Moral Legacy" (1999), gitara
Spooner - "Fugitive Dance" (1978), inżynier
Sprinkler - "More Boy, Less Friend" (1992), asystent, inżynier

~do góry~

Daniel

Imię i nazwisko: Daniel Shulman
Data i miejsce ur.: ?
Stan cywilny: ?
W Garbage: gitara basowa (4-strunowa)
Ponadto: Daniel nie był nigdy uznawany za pełnoprawnego członka zespołu, choć grał na basie zarówno na koncertach, jak i w studiu. Na jego "gościnny" charakter wskazują creditsy krążków, na ktorych pojawia się np. w kategorii "additional musicians" ("Version 2.0"). Nie brał również udziału ani w sesjach zdjęciowych, ani w wywiadach. Nie występował też w klipach, jeśli nie liczyć tych, które składały się z materiału zarejestrowanego na koncertach (a i w nich kamera nieszczególnie zwracała na niego uwagę). Mimo to Daniel zyskał sobie całkiem niemałe grono fanów, bo podobno sympatyczny z niego gość. Poza tym charakteryzował się niezwykle interesującym sposobem poruszania się po scenie... Niby wszelkiej maści rytmiczne kiwanie się nie jest niczym szczególnym wśród basistów, ale nasz bohater potrafił to robić również bez gitary ;) Jego współpraca z Garbage zakończyła się podczas pracy nad krążkiem "Bleed like me". Bas na BLM nagrał Justin Meldal-Johnsen, a na koncertach zespół wspomaga od tego czasu Eric Avery (Jane's Addiction, Polar Bear). Shulman pracował również z Reggae Band, Run-D.M.C., Warrenem G i Meredith Brooks. Grał też na basie w Action Figure Party (a tam wraz z nim Flea z RHCP, Sean Lennon, Gabriel McNair z No Doubt... więcej tutaj) oraz Double D Nose.

~do góry~