~wywiady i artykuły~recenzje płyt~inne~


Version 2.0 (Mushroom/BMG)
Źródło: XL lipiec'98
Autor: Ania Bąk
Ocena: Nic nie boli

Wszyscy zachwyceni poprzednią produkcją śmieciowego kwartetu powinni i tym razem być usatysfakcjonowani. Wprawdzie kazano nam dosyć długo czekać (cztery lata to nie bagatelka dla debiutującego zespołu), ale efekt końcowy jest tego naprawdę warty. Płyta kontynuuje wypracowane poprzednio brzmienie, dlatego każdy, kto słyszał Only Happy When It Rains albo Stupid Girl powinien wiedzieć, o co chodzi. Całego albumu słucha się przytupując nogą od pierwszego do ostatniego numeru. Sami członkowie zespołu określają siebie jako zespół popowy, ale niech nie zmyli to wielbicieli Tiny Turner ani Madonny. Wokalistka zespołu Shirley Manson więcej ma wspólnego z Blondie, Wendy James (Transvision Vamp) czy też Chrissie Hynde (Pretenders) niż z którąkolwiek gwiazdą pop. Oprócz samej wokalistki intrygujący jest także sam tytuł Version 2.0. Na pewno nie jest to kolejna wersja płyty poprzedniej, ale trzeba przyznać, że zawiera w sobie kilka nowych wersji starych przebojów... innych zespołów. Pojawiają się one w samplach, zmienionych do tego stopnia, że czasem nawet najbardziej zainteresowani nie są w stanie ich rozpoznać. I tak np. w singlowym Push It możemy doszukać się Don't Worry Baby zespołu The Beach Boys, w The Trick Is To Keep Breathing odnajdziemy smyczkowe partie z Cloudbusting Kate Bush, piosenka Special to ukłon w stronę ulubienicy Shirley Chrissie Hynde, ale oprócz tego mnóstwo jeszcze innego śmiecia (Discotheque U2, Vogue Madonny). Nie na darmo nazywają się Garbage.

~spis~do góry~